Cukier krzepi - stwierdził Wańkowicz i miał rację, ale hasło to należałoby wzbogacić o pewne wyjaśnienie - cukier krzepi jedynie wtedy, gdy jest zjadany w odpowiednich ilościach i w odpowiedniej postaci. Na dodatek słówko cukier powinniśmy zastąpić słowem węglowodany.

Węglowodany krzepią i regenerują, dostarczają energii do codziennego funkcjonowania i do zachodzących w organizmie przemian, bez węglowodanów żyć się nie da, ale w związku z nimi czyhają też na nas pułapki. Pułapki te noszą nazwę "cukry proste" tj. cukry bardzo łatwo przyswajalne, dostarczające ogromu przyjemności w czasie jedzenia, uzależniające nasze ciało i psyche, a na dodatek tuczące - niestety, choć oczywiście nie w każdej ilości.

Czym są węglowodany?

To związki organiczne o charakterystycznej budowie cząsteczkowej, której szczegółów omawiać nie ma sensu, warto jednak wiedzieć, że z uwagi na stopień skomplikowania tej budowy węglowodany dzielimy na:
- monosacharydy czyli cukry proste,
- disacharydy czyli dwucukry,
- trisacharydy czyli trójcukry
- oligo- i polisacharydy czyli wielocukry.

Z punktu widzenia ludzkiego organizmu każda z tych grup spełnia określoną rolę, aczkolwiek najbardziej zgubne (najmniej przyjazne naszemu zdrowiu) są cukry proste. Jak już wspomniałam węglowodany są nam niezbędne, wśród wielu funkcji jakie spełniają w organizmie należy wymienić funkcję zapasową (glikogen), energetyczną (dostarczają energii) budulcową (wchodzą w skład RNA i DNA), a jeden z węglowodanów (heparyna) hamuje nawet proces krzepnięcia krwi. Chociażby z tych powodów związków tych z diety eliminować nie można.

Dobrze, ale jakie cukry jeść?

Węglowodany proste kontra złożone

Zdecydowanie węglowodany złożone, z uwagi na wydłużenie procesów trawienia tych związków wpływają na organizm najlepiej. Węglowodany złożone znajdują się w warzywach (w tym roślinach strączkowych), w ziarnach, w pełnoziarnistych i nie rafinowanych pokarmach typu ryż, pieczywo, makarony. Węglowodany złożone w części występują również w owocach, choć w ich składzie dominują cukry o bardzo prostej budowie - czytaj: zalecane w niekoniecznie dużych ilościach.

Co z czekoladą i ciasteczkami?

Jeść można, ale z umiarem. Tak naprawdę trudno oprzeć się słodyczom, które kuszą nas ze sklepowych półek, znacznie trudniej wtedy, gdy bez umiaru jesteśmy nimi od dziecka praktycznie karmieni, ale jeśli już w młodości zostaną wyrobione w nas odpowiednie nawyki w wieku późniejszym łatwiej nam będzie zjadać na raz jedynie dwie kostki czekolady zamiast całej tabliczki. Dwie kostki nikomu raczej nie zaszkodzą, cała tabliczka tak - na dodatek wzmoże apetyt na słodycze, a tego przecież chcemy uniknąć.

Artykuł pochodzi z serwisu artykuly.com.pl - źródła darmowych artykułów do przedruku.